Bestia


"Annie. Osoba, bez której nie potrafię żyć. Kocham ją. Co ja tu, do cholery, robię?!"


Gwałtownie prostuję się na materacu. Mój oddech natrafia na twardą barierę w okolicach krtani. Nie mogę oddychać... Nie mogę oddychać...

Gwałtownie wstaję i biegnę do łazienki. Tam wsadzam sobie głowę pod prysznic, łykając tyle wody ile się da. Bariera znika; znowu mogę oddychać.
Moimi ramionami wstrząsają spazmy, ledwo trzymam się na drżących nogach.
W końcu, z moich oczu zaczynają płynąć łzy, rytmicznie kapiąc na podłogę. Zduszam w sobie wszelkie odgłosy, byle tylko nie słyszała.
Ale ona i tak wie.
Czuję tylko, jak podchodzi do mnie od tyłu i obejmuje mnie, jak małe dziecko.
- Wszystko w porządku, skarbie. Już wszystko w porządku - mówi czułym szeptem.
Powoli zaczynam się uspokajać. Ciszę przerywają tylko nasze rytmiczne oddechy, a w końcu mówię:
- Wiem, Johanna.


1 komentarz:

  1. Mnie tam się podoba, bo pewnie to nie bedzie dlugi ff.
    :3

    OdpowiedzUsuń